woensdag 28 juli 2010

Live update zomer 2010 deel 2 :-)

Dag 5: Wat een geluk dat het vandaag een stuk minder warm is, want dat kunnen zwemmen laat nog even op zich wachten… we hebben nl. weer een probleem met water! Wij zijn nl. niet aangesloten op de waterleiding, maar hebben een heel diepe put in de tuin waaruit wij ons water oppompen. Meestal dan, want we hebben nog al eens problemen daar mee. Vandaag ook weer. Het zwembad was mooi aan het vollopen toen de pomp er ineens weer mee stopte. Mario heeft van alles geprobeerd om hem weer aan de praat te krijgen, maar vooralsnog is het niet gelukt. Dus nu staat er een laagje van zo’n 30 cm. in het zwembad. en dat is erg weinig om te zwemmen. Om af te koelen is het genoeg als je plat op je rug gaat liggen, maar verder is het niet veel. Morgen gaat Mario weer verder kijken of hij de pomp weer werkend krijgt. Ik zei al: ”Zullen we maar waterleiding aanvragen?” Maar daarop kreeg ik een beetje gemompel als antwoord. Verder zijn we vandaag naar Siófok geweest om te gaan kijken naar een soort van aanrechtblad voor in het zomerkeukentje. Maar de 2ehands winkel waar we wilden gaan kijken bleek op zaterdag gesloten. Behalve toen we op de terugweg er weer langs kwamen stond de poort open en was er iemand aan het klussen. Dus wij snel even rondgekeken, maar helaas had die niet wat wij zochten. Dus nu ga ik zelf maar es iets bedenken wat als aanrechtblad kan dienen. Een paar mooie dikke planken bijvoorbeeld…Ik zal er morgen mijn lichte eens over laten schijnen. We zijn ook nog even (2 uurtjes) bij de Mac geweest om de mail binnen te halen en om een blog te plaatsen. En druk dat het daar was!  En dan zitten wij daar op ons gemak, met ieder een eigen laptop, een menuutje naar binnen te werken. Om vervolgens na een uur te zeggen: ”Ik heb eigenlijk wel zin in een ijsje, jij ook?” En dan zijn  die 2 uurtjes zo voorbij ... Toen we in Tab bij de nieuwe rotonde kwamen, zagen we op het mooie nieuwe bord dat er nog een weggetje meer aangegeven stond naar Torvaj.

DSCF1998

Nou wisten wij wel dat er nog een weg/pad naar ons dorpje loopt, maar wij hadden die nog nooit gereden. Maar nu dacht Mario: Ik zal nu toch eens dat weggetje nemen. Nou dat hebben we geweten! De eerste honderd meter waren verhard en toen ging het over in een zandpad. Maar dan ook nog een heel smalle waar je dus echt geen andere auto tegen moet komen!

DSCF1941 DSCF1944

Maar wat was het mooi! Echt, die kleuren van de lucht, de pasgemaaide velden en het groepje koeien wat er rondliep. Prachtig gewoon! En het was nog korter ook. Maar dat zo’n zandpad aangegeven staat op de rotonde… Maar ook dat is Hongarije.
Dag 6: vanmorgen werd ik om 5:48 gewekt door mijn telefoon. Een sms’je  van mijn dochter. Ze vind het niet leuk meer en wil zo snel mogelijk naar huis. Och meisje toch, hoe moet dat nu? Het liefst zou ik naar je toe komen en al die stouterikken een klap voor hun kop geven. Maar je bent 21 jaar en op vakantie in Portugal met vrienden. Dus dat zal en kan ik niet doen, om meerdere redenen. Maar o was is het vervelend als je zo’n berichtje krijgt. Want het is en blijft toch mijn meisje. En ik vind het ook zo sneu, ze heeft hard moeten werken om deze vakantie te kunnen betalen. En dan valt het zo tegen! En niet het land, dat vind ze prachtig, maar haar ‘vrienden’ hebben een heel andere voorstelling van vakantie vieren. Maar gelukkig voor haar en voor mij, komt ze over een week naar hier toe! En dan gaan we hier lekker vakantie vieren.  Maar eenmaal wakker vanmorgen hoorde ik de regen tegen de rolluiken tikken. Hè bah! Eergisteren klaagde ik nog dat het veel te warm was. Gisteren was ik blij dat het een stuk minder warm was, maar vandaag is het nog 10 graden kouder geworden! De thermometer geeft 16 graden aan, en dat is koud. Het waait stevig en het miezert… Mario ligt plat op zijn buik in het gras, in een poging om de pompen weer werkend te krijgen. De grote pomp doet het intussen weer, maar de kleine lijkt wel doorgebrand. Hij gaat er een schroevendraaier bijhalen… En ik, ik vind het echt weer om binnen aan het werk te gaan. Dus besluit ik om verder te gaan met het stuken van de muren in het zomerkeukentje. Muziekje erbij en er kan mij niks gebeuren. Zo ben ik op mijn gelukkigst, lekker aan het klussen en Porcupine Tree keihard in mij oren. Heerlijk vind ik dat. Lekker in mijn eigen coconnetje. Als ik de grote muur af heb, is het 15:00 uur. Een mooie tijd om te stoppen en naar Igal te gaan naar het thermaalbad. Het is tenslotte ook vakantie. Dus dat doen we dan ook. En normaal gesproken vind ik het thermaalbad in de zomer veels te warm, maar met 16 graden is dat juist heel fijn! Lekker schoon geweekt en rozig van het warme water, gaan we naderhand nog een hapje eten bij Ildikó in Igal. Dit restaurantje zit aan een onopvallende weg en als je het niet weet is het bijna niet te vinden. Maar wij zijn daar in mei geweest met Han en Pálinka en die gaan daar regelmatig eten. Wij vonden het daar zo lekker, dat we er vandaag weer naartoe gingen. En zo is er alweer een mooie dag voorbij…
Dag 7: Vanmorgen ben ik weer verder gegaan met het stuken van de muren, en het is nu bijna af. Allen nog wat randjes bijwerken en dan kan ik morgen aan het schilderen gaan. Mario is (alleen!) naar Siófok geweest om een nieuwe pomp te gaan kopen.  Want de grote pomp doet het inmiddels weer goed, maar het kleine pompje kreeg hij niet meer gemaakt. Dus maar weer een nieuwe, het lijkt wel of die dingen maar een jaar mee gaan…. Vanmiddag zijn we op bezoek geweest bij Han en Palinka. Maar jammer genoeg moesten we binnen zitten. Want het is vandaag koud en het regent. Jeetje wat ben je dat snel beu. Hopelijk duurt dit niet te lang. Want volgende week komt de jeugd.  Ik denk dat ze met 7 man sterk zijn. Eerst was het de bedoeling dat alleen onze kinderen zouden komen. Maar Menno vroeg een tijdje geleden of het goed was dat zijn vrienden weer bij ons kwamen logeren.  Nou moet je weten dat ik een tijd geleden geroepen heb, dat ik deze zomer geen gasten wilde ontvangen, alleen mijn eigen kinderen. Maarja ik vond het vorig jaar wel heel gezellig met de jongens hier. Ik zeg tegen Menno, dat ik het eerst met Manon moet overleggen. En zij zegt:”op zich vind ik het wel gezellig, hoe meer mensen, hoe leuker.” Maar ik twijfel nog, 5 jongens en 1 meisje, is dat wel leuk? Van de andere kant, de jongens hebben al wel een vliegreis geboekt en verder nog niks. Dus vraagt Menno aan mij of ze ‘alsjeblieft’ toch bij ons mogen logeren…..  ja en da menneke kan ik moeilijk iets weigeren.. en dat weet hij! Dus ga ik het anders spelen. Op zich mag het wel, maar we hebben niet dezelfde auto als vorig jaar. Die was een stuk groter. Dus met vervoeren word het al lastiger. Maar Menno zegt dat ze met het openbaar vervoer naar hier toe komen. En dat ze zelf tentjes meebrengen. Zie je het al voor je? dan zeg ik tegen Menno dat ik wel een keer een dagje alleen met mijn eigen kinderen op stap wil. Ook dat begrijpen ze, zegt hij. Geen probleem.  Jeetje ze zijn wel erg meegaand. En toch blijven Mario en ik twijfelen.  Tot Manon belt vanuit Portugal. Of het goed is dat Julia met Manon meekomt naar Hongarije? Want dat lijkt hun alletwee zo gezellig. Kan dat, mama? Snel ga ik nadenken. Dan kunnen de jongens op het grasveld in tenten en de meisjes samen in de caravan. Ik zie het al voor me. Lijkt me echt keigezellig! Begint het een beetje op een camping te lijken. Ik zeg tegen Manon dat dat natuurlijk mag, geen enkel probleem! Julia moet het nog wel even aan haar ouders vragen, maar van ons mag het. Dus zo zijn we op het getal van 7 kinderen belandt! Maar nu even terug naar Han en Palinka. Nadat we een lekker warm kopje koffie en thee hebben gedronken, stelt Palinka voor om bij de camping van Esther te gaan kijken, naar camping Jó Napot. Lijkt ons heel leuk, dus dat gaan we doen. Maar ondertussen is het echt gaan gieten, en moeten we een jas meenemen. Als we in Kisbárapáti aankomen stopt de auto van Han voor een mooie tanya, met daarop in grote letters: Jó Napot. Hier moet het zijn, alhoewel je aan de voorkant van het huis niet kunt zien dat zich hier een camping bevindt. Palinka stapt uit om de poort open te doen en wat ik dan zie, overtreft mijn stoutste verwachtingen! Het is een mooie, gezellige camping met een prachtig uitzicht.

DSCF1970 DSCF1982

En dan regent het vandaag, moet je nagaan hoe het is als het lekker weer is! Je kunt er met je eigen tent of caravan staan, maar ze verhuren ook een caravan,  een chaletje, heel aparte ronde tenten (mongoolse ger)  en er zijn ook 2 appartementen. En dan is er ook nog een klein restaurantje, een heeeeeel gezellig cafeetje, een chalet wat helemaal vol staat met speelgoed, waar de kinderen dus fijn kunnen spelen.

DSCF1972 DSCF1979

Je kunt er ook boeken en spelletjes lenen. Er is een tafelvoetbalspel, airhockey en niet te vergeten een zwembad, compleet met zandstrandje!

DSCF1983 DSCF1986

Dit alles staat gezellig bij elkaar, zodat je een echt centrum, een hart van de camping hebt. Er staan ook een paar oude Trabantjes op het terrein, die staan daar gewoon voor de sier.Een mooi terras maakt het plaatje compleet. Maar dat uitzicht! Jeetje was hebben die 2 mensen hard gewerkt. De camping is nu 2 jaar geopend en het is gewoon af. Echt een aanrader! Als we gezellig bij gekletst zijn, gaan we vertrekken naar Igal. Waar we net als gisteren gaan eten bij Ildikó. Daar aangekomen blijkt de dochter van Palinka met haar gezin ook daar te zijn. Nadat we  wederom een heerlijk maatlijd genuttigd hebbe, vertrekken we weer naar het huis van Han en Palinka, om van daaruit meteen weer door te gaan naar Torvaj.
Dag 8: Vandaag zijn we thuis gebleven en hebben gewoon hard gewerkt! Ik heb de muren vandaag af gekregen, ze zijn nu gestuukt en kunnen morgen geschilderd worden. Ik heb ook nog het kozijn van de douche in de grondverf gezet. En ook nog gekookt en afgewassen. Mario heeft het nieuwe pompje aangesloten wat hij gisteren gekocht heeft. En die doet het zo goed, dat in de loop van de middag het water op is…. de put zal wel niet leeg zijn, maar voor zover de pompen kunnen komen is het op. Ja nu is het zwembad bijna  vol en nu kunnen we niet gaan douchen. En ik vind het water van het zwembad nog te koud om daar nu in te gaan. Verder heeft Mario ook al vast een hoop stenen gezocht voor de muurtjes te metselen voor de zomerkeuken. Want ook dat wil ik morgen gaan doen. Ik wil eigenlijk dat het zomerkeukentje klaar is, als de jeugd hier zondag arriveert… Want dat komt er niet veel meer van, heb ik zo’n donkerbruin vermoeden.

zaterdag 24 juli 2010

Live update zomer 2010 deel 1 :-)

Woensdag 22 juli.
Even snel tussendoor een stukje schrijven, want eigenlijk moet ik Mario gaan helpen. Die is het water aan het aansluiten. Maar we zijn dus weer in Torvaj! Ik zit aan mijn geïmproviseerde bureau en kijk over het dorp. Het is warm, vochtig en half bewolkt. We waren maandag om 19:30 vertrokken uit Rooi en waren gisteravond 19:30 weer hier. Dat lijkt lang, een volle dag reizen, maar wij doen er ons gemak over. We waren wederom met de aanhanger en dan rijdt Mario niet harder dan 100. We hebben uitgebreid gegeten in Hongarije, bij óns restaurantje..

DSCF1871 DSCF1884

We hebben ook nog 6 uur in de auto geslapen. Mario dan, want ik heb bijna de hele reis geslapen…. Jeetje ik kon echt niet wakker blijven. Misschien heeft het er mee te maken dat ik pijnstillers heb gekregen van de tandarts. Ik had nl. al een paar dagen last van mijn verstandskies die aan het doorkomen is. en steeds dacht ik: oo dat gaat wel over. Maar het ging maar niet over en op maandagmorgen begon ik hem toch wel te knijpen. Dus ik de tandarts gebeld, en ik mocht om 12:00 uur nog even langskomen. Blij dat ik was! Ik ben nog nooit blij geweest dat ik naar de tandarts moest, maar nu was ik heel blij! Maar die blijdschap was maar van korte duur, want hij kon eigenlijk niet veel voor mij doen, behalve een stuk tandvlees wegsnijden, waardoor de kies iets meer ruimte kreeg om door te komen. Dus dat heeft hij gedaan, maar vervolgens kreeg ik thuis, toen de verdoving uitgewerkt was, zo’n verschrikkelijke pijn, dacht ik dacht dat we niet naar Hongarije zouden kunnen vertrekken die middag…. Maar ik had wel goeie pijnstillers gekregen, dus toen ik die ingenomen had, zag ik het weer zitten. Maar volgens mij heb ik daarom ook zo goed geslapen…  
Het 1e  wat ons opviel toen we Hongarije aan kwamen, was dat het gras hier groener is als in Nederland. En dat is eigenlijk de omgekeerde wereld. Want droog gras staat voor warm weer,en groen gras staat voor regen… Het 2e wat ons opviel was dat de rotonde in Tab gewoon helemaal af was! En er stonden ook al plantjes op! Wij waren in hoera stemming, want dat betekent dat ze nu ook aan de weg van Tab naar het Balatonmeer zijn begonnen, want die sluit weer aan op de nieuwe rotonde. En dat scheelt ons de helft in reistijd, om van ons huis naar het meer te komen. Maar toen we de rotonde weer verlieten, sloeg de stemming toch weer een beetje om. We waren niet teleurgesteld, we hadden al meer gekregen dan we verwacht hadden, maar toch. Er was nog niks gebeurd aan de weg. Ja de gaten van afgelopen winter waren weer opgevuld en genummerd. Maar van een nieuwe weg was nog geen teken. Afijn misschien volgend jaar dan. Het 3e wat ons opviel toen we in Torvaj bij het winkeltje waren, was dat het gat in de weg, zie mijn blog van juni 2010, nog steeds niet dicht gemaakt is! Oké ze hebben  er nu borden omheen gezet zodat je er niet per ongeluk in kan vallen of fietsen als je een paar palinkaatjes teveel  op hebt. Maar het gat is zelfs nog groter geworden! En dezelfde tak van mei staat er nog in, alleen heeft ie nu zijn blaadjes verloren.
Ondertussen hoorde ik Mario net roepen:”Hij doet het”. Dus dat betekent dat we weer water hebben en dus over een half uurtje kunnen gaan douchen. Want de boiler moet nog even het water opwarmen. Nou dan is het nu 11:54 en tijd voor een kopje thee. Wat we vandaag nog willen doen is in ieder geval het zwembad opzetten, zodat we kunnen plonsen. En natuurlij de schotel aansluiten, want Mario kijkt tussendoor ook graag naar de Tour de France. Oja dat moet ik niet vergeten te vertellen, een uurtje geleden stond er een Belgische auto geparkeerd naaste de onze. Dat betekent dan volgens mij dat ze naar een van de huizen zijn kijken die hier te koop staan. Spannend! Misschien krijgen we wel Belgen als buren. Zou ik op zich wel leuk vinden, want ik vind de Belgen een heel lief en beleefd volk! We wachten af…
Dag 2: nadat we eerst lekker wat uitgeslapen hebben, beginnen we toch maar met het uitruimen van de aanhanger en auto. Mario dan, want ik ruim het op mijn beurt binnen weer op. Het is buiten ook zo ontzettend warm dat ik heel tevreden ben met deze rolverdeling. Op een gegeven moment zien we een mierennest in de hal/serre. Getverderrie, het zijn van die grote met vleugels en klein rode door elkaar. Misschien horen ze wel bij elkaar en zijn die kleintjes hun jonkies. Hoe dan ook ,ik vind ze vies en wil ze uitroeien! Dus trek ik het vinyl omhoog om te kijken waar het nest zich bevindt. Maar wat zie ik daar? Het zal toch niet waar wezen? Ja volgens mij zie ik het goed. Dus ik trek het vinyl nog verder onhoog en ja hoor. Sinds wij het huis kochten in 2008 heb ik hier steeds op gehoopt. Maar ik dacht dat zoiets  alleen in de ‘Ik vertrek’ programma’s gebeurde, en niet gewoon bij ons. Maar vandaag is mijn geluksdag! Want wat zit er onder dat vies vuil zeiltje verstopt? Juist ja, een prachtige oude plavuizen vloer! Echte oude Hongaarse tegels! Snel roep ik Mario: “Ik heb iets ontdekt”.  Mario komt eraan met een blik van, jaja het zal wel. Maar ook hij is blij verrast en trek het vinyl helemaal weg.

DSCF1898
 ”Wauw!” zegt hij vol bewondering. “Dat is mooi!”  Verrukt staan we samen te genieten van de vondst. Snel ga ik de bezem pakken om het zand wat er hier en daar op ligt weg te vegen.  De plavuizen zijn rood en wit. Sommige zijn wel gebarsten en ze liggen niet waterpas, maar dat mag de pret niet drukken. Dat komt wel goed. Dat begint het buiten te rommelen en er komt een heel donkere lucht aanzetten. Snel begint Mario de spullen uit de aanhanger in de hal te zetten, op de zojuist ontdekte vloer.

DSCF1901

In een mum van tijd staan het helemaal vol. Gelukkig waait de bui snel weer over en zijn er 10 drupjes regen gevallen.  ’s Avonds als we buiten zitten denk ik pas weer aan de mieren. Vieze beesten, maar als ze er niet gezeten hadden, had het misschien nog heel lang geduurd eer wij de  mooie vloer hadden ontdekt!

Dag 3: Die morgen word ik ruw wakker gebeld door een of ander onbekende beller. Mario zijn mobiel begint op zijn nachtkastje te rinkelen. Maar Mario ligt niet meer in bed. #*@gvr*X# Die is al opgestaan zonder zijn mobiel mee te nemen. Zoals gewoonlijk.  Hij komt de slaapkamer in gerend, maar het kwaad is al geschied. Ik ben al wakker en Mario is te laat met het opnemen van zijn mobiel. Poehpoeh  wat is het al warm! Nou dan sta ik ook maar op. Mario is al begonnen met de grond vlak te maken, daar waar het zwembad weer moet komen te staan.

DSCF1918 DSCF1928

Hij is werkelijk drijfnat van het zweet. Ik heb even rondgekeken en zijn werk bewonderd en vlucht weer naar binnen. Es kijken, wat zal ik vandaag eens gaan doen? Ik ga eerst maar eens zorgen dat die natte man buiten iets te eten krijgt, dus ik zet het oventje aan. Ondertussen loop ik naar het toiletgebouw en ga mezelf wassen. Wat een luxe is dat zeg, ik ben zo blij met mijn wastafel, toilet en douche. Nadat we een broodje gegeten hebben, gaat Mario weer naar buiten en ga ik binnen verder met het uitpakken van dozen en tassen. Jeetje ik heb gisteren al een hoop uitgepakt, maar er staan nog zeker zo’n 6 bananendozen met spulletjes, die allemaal een plekje in het huisje op de heuvel moeten krijgen….  Volgende keer neem ik niet zo veel meer mee, de kasten komen langzaam maar zeker ook vol. Om een uur of 3 in de middag geeft Mario het op. Het is echt te warm om verder te gaan. Dus we besluiten om nu naar de Obi en de Tesco te gaan en daarna een hapje eten in Siófok. Lekker in een koele auto. We gaan bij de Obi tempex platen kopen om onder het zwembad te leggen. Vorig jaar hadden we het zwembad zo op het zand gezet, maar dat is echt niet fijn. Je voelt ieder oneffenheidje  en dat is niet fijn. Intussen dat Mario staat te wachten om een verkoper bij de kraag te pakken, valt mijn oog op iets anders. Als ik ergens een bordje met aanbieding of uitverkoop zie staan, dan moet ik daar even kijken. ik ben een echte koopjesjager J. Ik zie mooie tegeltjes voor een prikkie. Tegeltjes van 10 x 10 cm, in een vaal blauw-grijze kleur. Het lijken net oude tegeltjes. Heel mooi vind ik ze.

DSCF1905 DSCF1907

Maar het mooiste is dat ze maar 499 forint per vierkante meter kosten! Dat is omgerekend zo’n 1,70 euro. Mario staat nog steeds te wachten, dus ik kan ondertussen bedenken waar we ze voor kunnen gebruiken. We hebben nog voor 3 keukens tegeltjes nodig. Bij de keuken in het huis, kleuren ze niet echt. Maar bij de andere 2 zijn ze perfect! Er ligt nog 9 vierkante meter, dus die hebben we uiteindelijk allemaal meegenomen. Helemaal blij en met een auto vol met tempex en tegeltjes rijden we naar Siófok, om nog een hapje te gaan eten. Met een volle buik en een volle auto keren we terug naar Torvaj.
Dag 4: weet je nog wat ik op 1e dag vertelde, wat we die dag in ieder geval wilden gaan doen? Het zwembad opzetten. Nou dat is vandaag uiteindelijk pas gelukt! Als ik dit stukje schrijf is het precies 23:54 vrijdag 23 juli 2010. En het water is nu ongeveer een half uurtje aan het lopen. Dus we blijven nog even buiten zitten en als er dan een flinke laag water inzit, kunnen we naar bed. Maar is nu ook nog heel lekker buiten, zo’n 24 graden. Vandaag overdag was het heel warm, 35 graden in de schaduw. Ja en dat gaat alles langzamer. Mario was vanmorgen om 8:00 uur al opgestaan en weer verdergaan met het uitgraven van het zwembad. Daar is hij tot ongeveer 16:00 uur mee bezig geweest en toen was de harde kleigrond zo goed als waterpas. Toen ben ik hem mee gaan helpen, want  de tempex platen moesten  erop gelegd worden.  Das was nog een hele puzzel om dat zo efficiënt mogelijk te doen. Want ons Mario die rekent dan uit hoeveel we nodig hebben, en meestal klopt dat dan precies. Dus je moet goed passen en meten zodat het klopt…. We konden het helaas niet helemaal afmaken, want vanavond zouden we bij onze Duitse overburen even gaan kletsen. Dat kwam zo: vanmorgen was die man bij ons aan het poortje geweest en tegen Mario gezegd dat we een keer op een avond op een borreltje moesten komen.  Dus wij na het avondeten nog even aan de tempex platen gewerkt, maar om goed half 8 zijn we toch maar gestopt. Even douchen en omkleden en wij op naar de Duitse overburen. Maar helaas pindakaas, daar was niemand thuis…

DSCF1930 DSCF1933

Afijn toen hebben we een wandelingetje door het dorp gemaakt en zijn toen bij thuiskomst maar verder gegaan met het zwembad.

DSCF1936

En met de lagere temperaturen van de avond ging dat een stuk sneller dan in de hitte van overdag. Dus morgen kunnen we zwemmen! In lekker koud water, rechtstreeks uit de hele diepe put !